Dupont (du Pont) Jan Chrzciciel Feliks, (1718–1801), doktor fil. i medycyny, lekarz warszawski. Syn Franciszka, stanu szlacheckiego, ur. w Warszawie. Nauki odbył tamże u jezuitów, studia lekarskie za granicą (7 lat): w Reims, Lejdzie, Paryżu. W Lejdzie uczęszczał na wykłady będącego u szczytu sławy Boerhaave’go (zmarłego 1738), pozostał też jego wyznawcą. Dyplom doktorski uzyskał w Paryżu r. 1742, po czym jako 24-letni lekarz powrócił do Warszawy i rozpoczął praktykę. W r. 1754 został radcą dworu, w r. 1789 naczelnym lekarzem m. Warszawy. Był jednym z pierwszych w Polsce krzewicieli szczepienia ospy. Jako lekarz cieszył się wielkim uznaniem, zwłaszcza w sferach uboższych, którym wyświadczał różne dobrodziejstwa, często zamiast recepty przynosząc datek pieniężny. Sam wymagań skromnych, prawie surowych, ograniczał do przesady swe potrzeby osobiste. Do niezwykłej popularności przyczyniało się niewątpliwie jego dziwactwo, objawiające się np. w stroju. Nosił bowiem starym zwyczajem długą togę, perukę z włosienia końskiego spadającą na ramiona, w ręku zaś wysoką laskę, po nad głowę sięgającą, którą opędzał się od gawiedzi, stale mu na ulicach towarzyszącej. Jedynego syna, Piotra, wychowywał przez lat 12 w zupełnym odosobnieniu, dopuszczając doń jedynie niektóre zwierzęta domowe, co wpłynęło ujemnie na stan umysłowy dziecka. Syn ten próbował potem różnych rzemiosł, zwłaszcza szklarstwa, ale popadł w opilstwo i zmarł w 49 r. ż. Skimborowicz przypuszcza, że utwór X. Michała Krajewskiego: »Podolanka czyli wychowanica natury« jest wzorowany na doświadczeniach robionych przez D-a z własnym synem. D. był żonaty dwukrotnie: raz z Eleonorą de Bessy, powtórnie z Eleonorą Ekielską. Mieszkał przy ul. Jezuickiej. Zmarł 9 XII. Znane są dwa jego pisma lekarskie: 1 ) Quaestio medica: An periculosa in variolis cardiaca? i 2) teza doktorska: An quinque medicinae partes medico necessariae, Parisiis 1742.
Gąsiorowski; Kośmiński; Giedroyć; Sk(imborowicz) H., Krótka wiadomość o życiu dra Dupont, »Przegl. Nauk.« r. VI, t. I, W. 1847, s. 51–2; Sobieszczański F. M., Rys hist. m. Warsz., W. 1848, s. 215–6; Naruszewicz A., Wiersze różne, ed. Mostowski, I, W. 1804, s. 152–5 (Oda XI, Do Jana du Ponta); Oświadczenie wdzięczności za dobrodziejstwa … od Collegium warsz. S. J. MDCCLXX; Estr.; »Kurier Lwowski« z 7 III 1932, Dod. nr 10: Na Starym Mieście w Warsz. (podług Kraushara); Notatka rkps. (bez autora) w zbiorach dra Stan. Konopki (Warszawa).
Witołd Ziembicki